Ölmeden Önce…
12 Haziran 2017 Pazartesi
Gerçek Sevgi
12 Haziran 2017 Pazartesi

Meditasyonun Işığında

Meditasyonun Işığında

Mike George

Meditasyonu günlük olarak uygularsak yaşamımızı dönüştüren hangi faydaları buluruz?

Çince’de ‘meşgul’ kelimesi iki sözcükten oluşur, bunlardan biri ‘kalp’, diğeri ise ‘katil’ anlamına gelir. Dünyadaki en iyi pompa olarak bilinen kalbin çalışma bozukluğu bundan 100 yıl önce de çok ciddi bir tıbbi sorundu. İçinde yaşadığımız 21. Yüzyılda ise ‘meşguliyet’ sözcüğü modern yaşamla birlikte kaçınılmaz olarak her birimizin hayatına girmiş durumdadır. Bu yüzden, her yıl karşılaştığımız yüz binlerce kalp rahatsızlığı ve krizi aslında çok da şaşırtıcı değil. Ancak gerçek kalbimiz bedenimizde değil, bilincimizde yer alır. Ruhsallığa sahip olan insanlar için kalp aslında ruhtur ve ruh da esasında bizim kim olduğumuzdur.

Ruhsal esenliğimiz; içsel huzurumuzun ne kadar kaliteli olduğuyla, istediğimiz her anda sukuneti yaratma becerimizle ve kalbimizden dünyaya sevgiyi yayma gücümüzle ölçülebilir. Ne yazık ki, uzun zaman önce kalplerimizden taşınıp zihnimizi mesken tuttuk. Bitmez tükenmez bir ‘meşguliyet’ girdabına girip endişe, korku, kaygı, hüsran ve farklı seviyelerde öfke içeren düşünceler yaratıyoruz. Bu duygusal ve zihinsel durumlar giderek üst üste gelip toplanıyor ve adeta bir soğanın katmanları gibi üzerimizde bir zırh oluşturup aslolan ruhsal kalbimizin üzerini kapatıyor. Bu olumsuz zihin frekansı, fiziksel kalbimizi ve günlük ilişkilerimizdeki sevgi oksijenini de tüketir. Meşgul zihinler; meşgul ve yorgun bedenler yaratır.Belki de insanların gitgide meditasyon pratiğine olan ilgisinin artması bu yorgunluk ve meşguliyetten kurtulmak içindir. Meditasyon, zihni sakinleştirmek, geçmişe dair acıları dindirmek, anın keyfini çıkarıp bütünüyle o anda olmak, düşünme biçimimizin kalitesini dönüştürmek ve kalbimizi içten dışa iyileştirmek için kullanılan en eski ve en etkili yoldur.

Bugün meditasyon, derin düşünme ya da bilincin içsel olarak disipline edilmesiyle ulaşılan ruhsal aydınlanma ve benzeri olmak üzere birçok farklı biçimde yorumlanabilir.  Budizm ve Daoizm gibi bilgelik felsefelerinde; meditasyon, ‘nihai gerçekler’ olarak da isimlendirilen farkına varmanın ve günlük yaşamla bütünleşmenin yolu olarak görülür. Hristiyanlık ve Yahudilik gibi geleneksel dinlerde ise meditasyon, ruhsal gerçekleri anlayıp kişiselleştirmek, dinsel inanç ve öğretilere destek olmak için dua etmenin ve ibadet etmenin yanında yer alır. Birçok yoga yaklaşımında ise meditasyon, zihinsel bir tutum elde etmek, zihinsel sakinliği ve konsantrasyonu yeniden canlandırmak için farklı bedensel duruşların, nefes egzersizlerinin tamamlayıcısı niteliğindedir. Raja yogada ise meditasyon en yüksek yogayı, yani ruhun kaynağıyla, İlahi olanla birleşmesinden önce yapılan bilinç hazırlığıdır.

Binlerce yıldır meditasyon, doğudaki yaşam biçimlerinin merkeziyken bizler onu yeni yeni keşfetmeye başladık, peki neden? Meditasyonun fiziksel, zihinsel ve ruhsal faydalarına olan ilgimiz; biraz yaşamımızın hızından, biraz hayatımızın yüzeyselliğinden biraz da Doğu felsefesine olan ilgimizden kaynaklanıyor.

Meditasyon farklı kişilerce, farklı şekillerde algılanabilir. Sadelikçi bir insana göre meditasyon; ruhsal ve genellikle estetik bir yaşama adanmışlığın temel özelliklerinden biridir. Meditasyon asla pozitif bilimler ve hatta vizyon görme gibi diğer zihinsel ve duygusal tekniklerle karıştırılmamalıdır. Meditasyon deneyimini geliştirmiş birisi içinse meditasyonun amacı bütüncül ve mutlak bir içsel sessizliğe ulaşmak, tüm sahte kimlikler ve koşullandırılmalardan uzaklaşarak, özün farkedildiği ve deneyimlendiği yere,  zihinsel boşluğa varmaktır. Ruhsal bir yolcu için ise meditasyon; tanımlamak için sözcüklerin kifayetsiz kalacağı kadar büyük bir mutlulukla Tanrı’yı gizil(sübtil) bir şekilde farketmektir.

Çok sesli bir dünyada, çok sesli zihinlere sahip olan bizler, zihinsel koşullandırılmalarımızın ve karanlık, acı anılarımızın da etkisiyle yukarıda sözünü ettiğimiz sessizliğe ve İlahi olanla yapacağımız buluşmaya çok da kolay ulaşamayabiliyoruz. Bu yüzden de kendimize, içsel maceramıza başlamak üzere cesaret vermek için, meditasyonun anlamını ve uygulamasını zaman zaman genişletmek, zaman zaman da seyreltmek için izin verebiliriz.

Meditasyonun en basit tanımı muhtemelen şudur: ‘öz farkındalığın geliştirilmesi/işlenmesi’. Medya ile kontrol edilen bir dünyada, bilgi büyük ölçüde insanların birbirlerinden edindikleri bir akış şeklinde yayılıyor. Birçoğumuz da yaşantımızı kendi dışımızdaki birçok şey hakkında bilgi sahibi olmaya adayarak geçiriyoruz. Bu çağda öz farkındalık fikri, insanlara garip gelmese bile kulağa, fazla gösterişçi ve gereksiz gelebilir. Ancak kendi düşünce ve hislerimiz seviyesinde, öz farkındalığımız olmaksızın,  yaptığımız şeylerin hangilerinin yanlış olduğunun farkına varamayız. Aslında, beden bilincimizle; düşünce ve hislerimizi yaratanın diğer insanlar değil, kendimiz olduğunun farkına bile varamayız. Sahip olduğumuz hislere başkaları yüzünden sürüklendiğimiz yanılsamasına düştüğümüzde, kendimizi stres dolu yaşamlara mahkûm ederiz çünkü artık dış kaynaklı uyaranlara bağımlı hale gelmişizdir ve bize ‘ödül kazandıran’ o çok ‘mühim’ rolümüzü; Kurban rolünü oynamaya başlamışız demektir.

Ancak unutmamalıyız ki artırmış olduğumuz öz farkındalık ancak işin başlangıcıdır. Öz farkındalık, meditasyonla kazandığımız birçok güzelliğin ilkidir. Bunun dışında başka yedi güzellikten de söz edebiliriz:

1 Rahatlama

“Bedeninizi rahatlatırsanız, zihniniz de rahatlar.” modern miti artık yavaş yavaş tarih oluyor. Aslında bunun ancak tam tersi mümkündür. Bedenimizin genel sağlığı ve refahı, zihinsel durumumuzu ‘etkilerken’, esas düşünce ve duygularımızın kalitesi fiziksel refahımızı etkiler. Bu da gerçek rahatlamanın bilinçte başladığı anlamına gelir. Televizyonda bir maç ya da film izlemek rahatlamak değildir, sadece bir uyarımdır. Bu tarz aktiviteler zihnimizin keskinliğini körelten ve duygusal istikrarsızlık yaratan zihinsel kaçamaklar olarak da görülebilir. Sessiz ve yavaş bir zihin, öz tarafından yaratılan olumlu düşüncelerle yaratılmış bir zihin; rahat bir zihindir. Rahat bir zihin ise rahat bir beden yaratır. İlk başlayanlar için belirtmek gerekir ki, meditasyon düşünceleri durdurmak demek değildir, daha çok düşüncelerimizin sıralamasını, örüntüsünü görebilmek, varsa bu dizilimdeki hataları düzeltmek ve bilincimizin efendisi oldukça, bu bilinçli halle birlikte kaliteli fikirler üretmek demektir.

2 Derin Düşünme

İnsan bilincinin biricik özelliklerinden biri derinlemesine düşünebilmesidir. Düşünce, his ve yaptığımız eylemler üzerine düşünmek, geçmişten ders çıkarmamızı sağlar, bugünümüzü değiştirir ve istediğimiz geleceği yaratmamızı sağlar. Ancak yaratım, sadece zihnimizle olan ilişkimizi düzelttiğimizde gerçekleşir. Meditasyonda zihin olmadığımızın farkına varırız, zihinlerimiz sadece birer araçtır. Zihnimiz adeta bir ekran gibidir ve bu ekrana dileğimiz düşünceyi, imgeyi, fikri ve kavramı yerleştirebiliriz. İşte bu noktada yaratıcılığımız şekil almaya başlar. İçimizde bir adım geri atabildiğimizde, harekete geçmeden önce yarattığımız düşüncelerin kalitesini değerlendirip gözden geçirebiliriz.  Ancak birçoğumuz kendi kendimize ayna tutma işini öğrenmek yerine, zihnimizde olan biten herşeye kendimizi kaptırarak hayatlarımızı sürdürüyoruz. Kendimizi kaptırma işine ‘zihnin kışkırtılması, uyarılması’ da diyebiliriz ve bu uyarım olumsuz duygulara sebebiyet verir. Meditasyon zihnimize yerleştirdiğimiz şeylerle kendimizi özdeşleştirerek, kendimizi onların içinde kaybetmemek için kullanabileceğimiz mükemmel bir yoldur. Ancak o zaman, içsel sakinliği ve sarsılmazlığı koruyabilir, yaratıcılığımızı geliştirebilir ve zihnimizde yarattıklarımızın kalitesini bilinçli bir biçimde kontrol edebiliriz.

3 İçgörü

Nasıl ki yaşamdaki görüntüler yanıltıcıysa, meditasyon sırasında içimizde gördüklerimiz de yanıltıcı olabilir. Çevremizdeki dünyayı gözlemlemek için nasıl ki iki gözümüz varsa, iç dünyamızın inanç, deneyim, hatıra, iz ve eğilimlerini görmemiz için de üçüncü bir gözümüz vardır. Bu göz, aklımızın gözüdür ve içgörümüz(iç kavrayışımız) için tasarlanmıştır. İçgörü,  kendimizi ve başkalarını anlamamız için, bilincimizin sahip olduğu hayati bir özelliktir. Örneğin, hayatımızı başka insan ve olayların bizim düşünce ve duygularımızı yönlendirdiği yanılsamasıyla yaşıyor olabiliriz ancak içsel gözümüzü kullanarak bu duygu ve düşüncelerin izini sürersek göreceğiz ki: yaşadığımız herşeyin kökü esasında bizim kendi inanç ve algılarımızdadır. Tek başına bu içgörü bile, her düşüncemiz, duygumuz ve yaptığımızdan sorumlu olduğumuzu ve etrafımızda dönen hayatı nasıl deneyimleyebileceğimiz ve ona nasıl tepki vereceğimizi seçme gücüne sahip olduğumuz anlamına gelir. Kurban bilincinde olan bir kişiye, içgörüye sahip bir zihin yapısı büyük bir özgürlük getirir. Meditasyon, iç gözümüzün odağını keskinleştireceğinden, başka binlerce içgörü de olasıdır ve böylece aydınlanma asla uzakta değildir.

4 Bilgelik

Meditasyon pratiğiyle birlikte, git gide doğru olanı yapmanın bilgisi ve motivasyonu ortaya çıkar. Bilgelik, hareketi(tutum, davranışımızı) ortaya çıkaran birçok hayati aşamayı görme ve bir araya getirme becerisidir. Bilgelik, doğru olanı, doğru biçimde, doğru zamanda fark etmek ve ahenkle, tecrübelerimize dayanarak uygulamaktır. Örneğin, bir insanla duygularımız üzerine konuşmamız gerekiyorsa ve o kişinin bu konuda hassasiyet göstereceğini düşünüyorsak, konuşmamızı daha uygun bir zamana erteleyebiliriz. Diğer taraftan bir başka kişiye, kötü bir alışkanlığını kırması için hareketleriyle yüzleşmesini sağlayacak sorular sormanın daha iyi olacağını hissedip derhal harekete geçebiliriz. Diğer insanların durumlarıyla ilgili içimizdeki o deneyimleri toplayıp farkındalığımızla doğru ve uygun tepkiyi vermek ve yaptığımız davranışın gelecekteki etkilerini görmek için sakin bir zihne, temiz ve duru bir akla ve verdiğimiz kararı uygulayabilecek cesarete ihtiyacımız vardır.  Meditasyon sakinleştirir, zihnimizi keskinleştirir ve harekete geçmeden önce sözünü ettiğimiz tüm değişik faktörleri göz önünde bulundurarak harekete geçme becerimizi ortaya çıkarır. Zaman geçtikçe bir de bakmışız ki, meditasyonda lotus posizyonunda kullandığımız güçleri, verdiğimiz kararları gerçek hayatta da saniyeler içinde kullanabiliyoruz.

 

5 Güç

Tüm özelliklerimiz, eğilimlerimiz, düşünce, duygu ve harekete geçme eğilimlerimiz karakterimizi oluşturur. Ancak karakter bizim olduğumuz şey değildir. O adeta aynaya baktığımızda gördüğümüz bir yüz gibi, başka bir yüzümüzdür. Karakterimizin yüzü, içsel ve soyuttur. Bu da her birimizin esasında üç tane yüzünün olduğunun göstergesidir; aynadaki yüzümüz(fiziksel yüz), o görünen yüzün ardındaki karakterimizin yüzü ve o karakterin ardındaki Öz’ümüzün yani gerçek Ben’in yüzü. Özümüz bilinçtir. Özümüz gerçekte sadece iyi ve iyiliktir. Öz’ün kalbinde(ki gerçek kalbimiz de o kalptir aslında)  iyilik çeşitli ipliklerle dokunmuştur ki bu iplikler de; sevgi, huzur, neşe ve hakikattir. Bu ipliklerden her biri içsel gücümüzün bir formudur. Sevginin gücü, hiç aralıksız olarak her insanın kalbinden yayılır. Ne yazık ki kalbimizden dünyaya yayılan bu sevgi; bağımlılıklar, yanılsama, yanlış inanç ve bozuk algılarla çarpıtılmış, kirlenmiş ve zayıflamıştır. Meditasyonun amacı, bu içsel derin süreci görmek ve anlamaktır. Meditasyonda kalbimizin merkezinde yatan içsel farkındalığımızı yeniden keşfeder ve onu kullanırız. Bu ise bize olumsuz düşünce ve duygularımızın arkasında yatan bozukluk, çarpıklık ve yanılsamaları çözmemiz için gerekli olan gücü verir. Biz, içimizdeki bu enkazı yavaş yavaş kaldırırken, ortaya saflığın gücü ve koşulsuz sevgi bir kez daha ortaya çıkar. İşte bu, öz farkındalığın en derin seviyelerini gerektiren gerçek ruhsal çalışmadır. Bu süreç tezatlarla doludur ve adına ‘sabır’ denilen sevginin ilk safhalarından birini gerektirir. Meditasyonun içsel yolculuğa giden sebatkar pratiği, özellikle meditasyonu hiç deneyimlememiş bazı kişilerce rahatına düşkünlükle suçlanabilir ancak meditasyon pratiğini yapan herhangi bir kişi, meditasyon yaparken kendisine fayda sağladıktan sonra çevresine; ailesine, arkadaşlarına, iş arkadaşlarına ve yakın çevresindeki herkese fayda sağlar. Ruhun gerçek yüzü ortaya çıktıkça, bizi keyfimize, rahatımıza düşkünlükle suçlayan kişiler, bizde meydana gelen değişikliği, olumluluğu, sevgi dolu enerjiyi er geç farkedeceklerdir. Tüm bunlar gösteriyor ki, meditasyon sakinleştirdiği kadar güçlendirir de.

 

 

6 Dönüşüm

Dönüşüm, kendi formumuzu değiştirdiğimiz, formumuzun ötesine geçtiğimiz eylemdir. Burada sözünü ettiğimiz fiziksel bedenimizi değiştirmek değil, bilincimizin şeklini değiştirmemizdir. Bu form/şekil, fiziksel gözlerimizle görülen bir şekil değil, bilinç düzeyimizle yaratılan bir form/şekildir. En derin seviyede, bilinçli özümüzü; kimlik ve öz imajımıza göre şekillendiririz. Bize bugüne kadar her zaman fiziksel olan şeklimizle kendimizi özdeşleştirmemiz öğretilmiştir ve birçoğumuz da kendimizi olumsuz taraflarımızla görmeyi öğrenmişizdir. Tüm kişisel mutsuzluklarımızın, kendi içimizde yaşadığımız problemlerin kökeninde işte bu anlayış yatar. Tüm bu süreci görmek ve idrak etmek ise meditasyonla ve derin düşünce yoluyla mümkün olacaktır. Ancak daha da önemlisi, öz kimliğimizi/imgemizi düzeltmek ya da dönüştürmek için kendi gerçek şeklimizi, ruhsal şeklimizi anlamamız gerekir. İşte bu kendini yaptığı işe adamış bir meditasyoncunun en derin amacıdır; özü gerçekten olduğu şekliyle deneyimlemek, gerçekte olduğum ‘ben’ in farkına varmak. Milliyet, meslek, toplumsal cinsiyet ve inanç sistemleri gibi her türlü öğrenilmiş kimliklerin altında, kendimizi eleştirdiğimiz tüm olumsuz iç seslerin, kurban bilincinin altında, kimi zaman kendisine ‘ruh’ da denilen ‘esas öz’ vardır. Bize ait bir yerlerde ruh da vardır demektense, ‘Ben ruhum’ demek çok daha doğru olacaktır. Ruh bilinçtir, tindir ya da asıl Öz’dür. Meditasyon deneyiminde, meditasyoncu tüm o yanlış kimlikleri görür ve o kimliklerden kurtulur, özün parlayan, ışık saçan bir ışık, huzurlu ve sevgi dolu yapısını idrak eder. Kendisine dair yapılan tüm sınırlamaların ötesine geçer ve aslı halini yeniden keşfeder. Ruhun formu öyledir ki, o; ne kesilebilir, ne yanabilir, ne boğulabilir ne de yok edilebilir, çünkü ruh, fiziksel değildir. Bu deneyimle beden bilincinin, ruh bilincine dönüşümü son bulur.

 

7 İlahi Kaynak

Meditasyoncu, saf ve ruhsal niyetlerle meditasyon pratiği yaptığında, kendi aydınlanma seviyesini arttırır ve hepimizin ortak olarak sahip olduğu İlahi Kaynak’ın ışık ve sevgisini direkt olarak alabileceği bir durum yaratır. Adına kimi zaman yoga da denilen bu birleşme, Ruh’un Yüce Ruh’la buluşmasıdır ve bu buluşma hem bir hazırlık hem de bir davet niteliğindedir. Birçok insan meditasyonda ustalaşmak için bir koca ömrün bile yetmeyeceğini düşünür. Halbuki meditasyon, Tanrı’nın enerjisinin birebir hissedildiği inanılmaz derecede kişisel ve ruhsal yakınlığın olduğu bir ilişkidir. Bu görünmeyen ve çok kırılgan olan iletişim sırasında, incecik bir bağ vardır, bu bağ eski olumsuz düşünceler silsilesiyle ve dünyevi bağımlılıklarla (kimi zaman zihnimizin bile farkında olmadığı) kolayca kopar. Bu bağlantı yoluyla saf, sessiz titreşimleri alabiliriz. Bu yüzden günlük meditasyon yapmak; bilincimizin saflığını yenilemek için büyük bir önem taşır böylece her gün İlahi olanla sahip olduğumuz kişisel ilişkimizi yenileriz.

Yukarıda sözünü ettiğimiz sebepler, meditasyon yapmanın; hayatımızı olumlu anlamda değiştirip, dönüştüreceği temel sebeplerdendir. İster iç huzurunu deneyimlediğimiz zamanları arayalım, ister daha derin ve uzun süren bir hoşnutluğun özlemini çekelim, ister sevginin gerçek anlamını merak ediyor olalım, ister daha aydınlanmış bir yaşamın var olabileceğini hissediyor olalım, meditasyon bu isteklerin hepsine yanıt verecektir.

 

Meditasyonu Deneyimlemek

Kendinize her sabah ya da akşam 10-15 dakikalık bir zaman dilimi ayırın.

Sessiz bir mekân bulup rahatlayın.  Kısık ışık ve yumuşak bir müzik, size uygun ortamı yaratmanızda yardımcı olacaktır.

Rahat bir şekilde, yere ya da bir sandalyeye oturun.

Gözlerinizi açık tutun ve önünüzde seçtiğiniz herhangi bir noktaya odaklanın.

Yavaşça tüm görüntü ve seslerden dikkatinizi uzaklaştırın.

Kendi düşüncelerinizin gözlemcisi haline gelin.

Düşünmeyi bırakmaya çalışmayın, sadece gözlemci haline gelin. Aklınıza gelen düşüncelere kapılıp onlarla sürüklenmeyin, o düşünceleri yargılamayın, sadece onları izleyin.

Zamanla tüm bu düşüncelerin yavaşladığına şahit olacak ve kendinizi daha huzurlu hissetmeye başlayacaksınız.

Kendiniz için bir düşünce yaratın, bu düşünce kendinizle ilgili olsun, örneğin: Ben huzurlu bir varlığım.

Bu düşünceye tutunun ve düşüncenin zihninizin ekranında sakince iz bırakmasına izin verin.

Kendinizi; zihninizde huzur dolu, sessiz ve dingin olarak canlandırın.

Bu düşüncenin farkındalığıyla oturabildiğiniz kadar oturun.

Bu sırada zihninize girip dikkatinizi dağıtmaya çalışacak düşünce ya da anılar olabilir, onlarla kavga etmeyin, mücadeleye de girmeyin.

Sadece bu düşüncelerin geçip gitmesine izin verin. Ve yaratmış olduğunuz ‘Ben huzurlu bir varlığım’düşüncesine geri dönün.

Bu düşünce üzerinden yarattığınız başka olumlu duygu ve düşünceleri de tanıyın, onları takdir edin ve onlara teşekkür edin.

Birkaç dakikalığına bu duyguların içinde sabit kalın.

Meditasyonunuzu gözlerinizi bir dakika kapatıp, içinizde tam bir sessizlik yaratarak sonlandırın.

Sessizliği dinleyin.

Gözlerinizi yavaşça açarak meditasyonunuzu sonlandırın.

İç huzurunuzun gücüyle gördüğünüz tüm görüntülere artık dokunabilirsiniz.

 

Mike George

//]]>